Sen yoksun diyorum,
Reddediyorum içimdeki varlığını
İnandırmaya çalışıyorum kalbimi ve bütün hücrelerimi bu yalana.
Yokmuşsun gibi davranıyorum.
İsminin geçtiği
Yahut…
Seni hatırlatan bütün şarkıları yasakladım dilime.
Sen yasaklı kelimemsin kurduğum bütün cümlelerimde.
Seni soranlara da aldırmıyorum artık.
Ve geçmiyorum seni gördüğüm o ilk sokaktan.
Seni anımsatan her şeyden ve herkesten uzak duruyorum.
Belki çocukça
Ama…
Soğuk kış günlerinde üşümemem için aldığın kazağı da giymiyorum.
Tir tir titrediğim halde.
Fotoğraflarını da kaldırdım tavan arasına,
Her zaman ki gibi gülümsüyorsun
Ve…
Gözlerin denizden yansıyan güneşin ışığı gibi ışıl ışıl.
Ama kaldırdım.
Gözlerindeki o mucizeye rağmen kaldırdım tavan arasına.
Kurtulmam lazım çünkü etkinden,
Yaktım çünkü bütün gemileri.
Kalbim döneklik ederse, aklım dönemesin diye.
Senden bir şeyler hatırlamasın
Ve karşılaştığım yerde gözlerimi senden yana çevirmesin diye.
Sen yoksun diyorum…
Yokluğunu anlatıyorum bütün bir bana.
Sana yazdıklarımı da yırtıp attım.
Hem de hepsini.
Okumadım da adına bir daha hiçbir şiiri.
Gözümü seninle açıp seninle kapadığım günlere inat,
Sensiz yaşadım bu kez,
Senden kurtarabildiğim bütün güzelliklerini günün.
Günbatımını sensiz izledim mesela,
Sigaramla sarmaş dolaş
Ve ellerim ceplerimde yağmur altında yürüdüm.
İliklerim dahi sıvılaşana kadar
Ve hiçbir itfaiyenin söndüremediği içimdeki yangını söndürene kadar.
Sen yoksun diyorum…
Sensiz de yaşayabileceğimi kabul ettirmek içinn kendime,
Ve bütün bir kentime.
Seni silmemeye yeminli gizli açık bütün anılarıma;
Sen yoksun diyorum…
İhsan İvedi
Kaynak:
Seni Reddetmek
