Demokrasilerde olmazsa olmazların en başında gelir adalet. Demokrasinin işleyişi sağlayan, kişi hak ve özgürlüklerini koruyan sistemdir adalet. Bu yüzden adaleti sağlayan kurumlarımızın dört bir tarafında sık sık görürüz “Adalet, mülkün temelidir” özdeyişini. Gerçektende hoş bir söz ama ne yazık ki uygulamalara baktığımızda, bunun sadece lafta olduğunu görmemek için kör ya da aptal olmak gerekir.
Uygulamada tam tersi söz konusu ne yazık ki. “Adalet, mülkün değil, mülk, adaleti temelidir” anlayışının hakim olduğu görülüyor pratikte. Bunun en yakın örneği, Van eski bağımsız milletvekili Mustafa Bayram’ın cinayetle suçlanan iki oğlu hakkında verilen beraat kararı. Daha önce Bayram’ın iki oğlu cinayetle suçlu bulunarak, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından müebbetle cezalandırılmış; ancak Yargıtay sonuçlanan bu davaya çomak sokarak verilen kararı bozmuş. Kararı bozma nedeni ise sanıklarının avukatlarının duruşmada yer almamış olmaları.
Bu gibi saçma bir nedenle bozulan müebbet kararı, Yargıtay tarafından bozulan kararla yeniden yargılanan şahıslara bu sefer beraat kararı verilmiş. Şimdi ortada iki soru işareti var. Müebbet kararı verildiğine göre daha önce, bu şahıslar yüzde yüz suçluydu. Peki müebbet kararı şimdi nasıl beraate dönüşüyor?. İkincisi eğer gerçektende şahıslar beraat edecek kadar masum iseler Van 1. Ağır Ceza Hakim’i neye dayanarak sanıklara müebbet cezası verdi?
http://feedproxy.google.com/~r/BirKalem/~3/29uibu0Y8Cw/mulk-adaletin-temelidir
