Klasik fizik, Newton yasalarının belirlediği çerçeve içinde; kütle, hız ve ivme gibi büyüklüklerin arasındaki ilişkileri konu alır ve potansiyel enerji, kinetik enerji kavramlarını ortaya koyar. Kısaca klasik fizikte madde sadece kütle olarak düşünülür ve kütlenin hareketinin ya da pozisyonunun enerjitik fonksiyonu değerlendirilir.
Albert Einstein, E = mc2 eşitliğinde ifadesini bulan rölativite teorisi ile madde ve enerji arasındaki ilişkiye yeni bir boyut kazandırmıştır. Einstein’a göre maddenin enerjiye, enerjinin de maddeye dönüşümü mümkündür ve bu, bilinen kriterler göz önüne alındığında yapısal değişim anlamına gelir.
Daha genel yaklaşım; her maddenin enerji eşdeğeri, her birim enerjinin de madde eşdeğeri olduğu, şeklindedir. Ayrıca, kuantum mekaniğinde olduğu gibi özellikle mikro sistemlerde madde ve enerji olgularını aynı anda birlikte düşünmek ve değerlendirmek mümkündür.
Kimyasal reaksiyonlarda; madde eşdeğeri olarak ortaya çıkan enerji çok küçük olduğu için kütle değişimi gözlenemez ölçülerdedir. Kütle değişiminin ölçülebildiği reaksiyonlar, çekirdek birleşmeleri ve bölünmeleridir. Bununla beraber her türlü kütle-enerji ilişkisinde E = mc2 bağıntısını ilke olarak kabullenmek, her zaman pratik sonuçlar vermese de, teorik açıdan doğru olmalıdır.
Kaynak:
Madde-Enerji İlişkisi
